MESELE AĞAÇ DEĞİL ANLAMIYORMUSUN

ben anladım mesele ne.
Para el değiştirdi,10 yıldır kıpırdayamadılar yiyip içemediler falan onları geç.
Bu ülkeyi gene dindar vatandaş koruyor kolluyor arkadaş ya.
kaç gündür ne dualar,ne tesbihler,ne fetihler okuduk.
ne için.
fitne olmasın,kargaşa olmasın.
Katsayı bahanesiyle eğitim hayatına resmen sıçılmış imam hatipliler hangi aracı devirmiş,hangi polise taş atmışlar?eylemlerde karanfil dağıttık millete.
Biz niye ortalığı velveleye vermedik,dinleyen yoktu,anlayan yoktu,konuşan yoktu.
Kapalılara bok muamelesi yapılan yıllarda ey direnişciler nerdeydiniz,alooo?
şerefsizler.
Yok arkadaş!
Özgürlükse herkese olacak.
Şarap alma saatin öne çekildi diye yapma bunları.
Yaşam tarzlarına müdahele edilmesi KORKUSUYLA  yapılmış eylemmiş.
Korkuyla!
E bizim potansiyeli değil kendisi vardı,alınmadık,okutulmadık.oldu yani bunlar,
Evham değil oldu,kimsede taksime çıkıp edepsizlik etmedi.
İşte yine vakar bizde,yine bu ülkeyi,devleti,birliği,dirliği düşünmek bizde.
Allah göstermesin bir kargaşa olduğunda canını verecek gene biziz, gene bizim 3 çocuğumuz!
Neyse ya.
Rabbim milletime vatanıma tuzak kuranların tuzaklarını başlarına geçirsin.
Vallahü hayrul makiriin.
***
Başbakan dolmabahçeden geçerken bir kadın terbiyesizce el hareketi çekmiş.
düşündüm.
bir kapalı dindar kadın;ne kadar nefret ettiği bir siyasi de olsa o edepsizliği yapmaz.
işte bütün fark bu.
O tencereyle milleti rahatsız ederken biz uykumuzdan kalkıp teheccütte fetih okuduk.
Kim bu cennet vatanın sahibi?

YAŞIYORUM BEN YA

Dur lan ben bakayım şu bilgisayara dedim  çay içerkene.
mutlu tönbekici yi okudum tabii ki hemen.
gülmekten yarıldım gene.
Allahtan haftasonu annemlerde vasfiye teyzeyi izlemiştim yalan dünyada.
ona da çok gülmüştüm yazıyı da anlayınca ....
aşka geldim blogumu yazayım dedim.
3 ay olmuş elimi sürmemişim.
Milyonlarca takipçim ne haldedir kimbilir :)
Halbuki kuran kursu maceralarım tam gaz devam.
ben ve kocakarılar.
süper ikili.
gerçi akşamları kocaya anlatınca bitiyor benim için mesele.
iki gülüyoruz tamam.çok komikse birde ablamlar.
**
kursta hocalık zor.
helede ununu elemiş eleğini asma değil kaybetmiş kadınlar,ölmeden guran öğreneyim diye kursun yolunu tutmuşlar.
geneli böyle.
birkere türk kadınları çok şişman ve spor bizim ülkede yenilen bir şey olmadığından hepsi şişman,hasta,yürüyemiyor,oturamıyor.
tabure meselesi burda da var.
hepsi taburede,saygıdan oturmayanlarda ayakları uzatıyor.
ilk günler içimden kızmıştım,ertesi gün dizlerim ağrıyordu :((
hemen bir tevbe istiğfar,düzeldim:)
kadınlar okumadıklarından bence;ne çalışmayı biliyorlar nede çalışmak nasıl olur onu.
zaten işten güçten çalışan da yok.
ekmek gibi koltukaltlarında kuran.oturuyorlar önüme "hiç de çalışmadım"
direk demoralize oluyorsun.
ilahi kitap ya hani sanıyorlar ki çok istedikleri için allah onlara rüyada öğretecek.
Kocakarılar ama uyanıklık hiç terketmemiş onları.
Hocalar arasındaki habersizlikten faydalanıp sayfa sayfa ders geçenler.
Yarım sayfayı tama çıkaranlar.
çalıştırmayınca kızanlar.
lafları da hazır."cennet kolay mı"
yani uğraşıcakmışız onlarla,anca öyle cenneti hakedecekmişiz.
velhasıl kadınlarla uğraşmak gerçekten çok zor.
bazen çığlık atasım geliyor.
kendime mehmet ali erbili model aldım.
eğlenmeden saatler geçmiyor.
bu seferde seni kaale almıyorlar.
okullar kapanınca kursta bitecek.
rüyamda bir piri fani beni ikna etmezse seneye devam edeceğimi sanmıyorum.
sevap kazanalım derken hocalıktan cehennemlik olmayayım :)
***
Fero mayıs başı tam 3 yaşında.
acayip değişti,büyüdü sıpaydi.
bu aralar lafı " benim babam vaaar,görürsün seeen,ohhh"
çaktırmadan milleti cırmalıyor.
hiç bana çekmemiş bu kız yav:))
sabahları erken uyanıyor," anne hadi kalk,kahvaltı ver bana,meyvesuyu getiir"
ben başımdan savmaya çalışırken "anne kakam" deyince bana da kalk borusu ötmüş oluyor.
çünkü 2 dk daha uyuyayım derken yarım gün bok temizlemiştim.
kız uyanınca kalkılıyor velhasılı kelam.
***
benden haberler bu kadar.
daha doğrusu aklıma birşey gelmiyor.
o kadar da sosyal bir hayatım yokmuş demekki.
e ne olcak annem ve ablam arasında mekik dokuyorum.

HAFİFLEMEK

Otuzdan sonra hayata bakışı değişiyormuş insanın,ya da anne olduktan sonra oluyor da ben mi karıştırıyorum,ikisi aynı döneme denk geldiği için.
Malum yaklaşık 2 aydır çarşaflı bir hanımım.
Kuran kursunda hocalık yapıyorum,sohbetlere gidiyorum vs.
Çocuk doğduktan sonra çalışma hayatını bırakıp,evde oturup,dini hayatıma ağırlık verince önceliklerim bile değişmiş,değişiyor.
Önceden gitmek istediğim için kıçımı yırttığım kurslar,okumam gereken şeyler vs yani kısaca yapmam gerektiğini düşündüğüm herşey biranda çok dünyalık ve çok boş geldi :))
Biranlık heves olduğunu zannetmiyorum çünkü ahiret inancım hep vardı allaha şükür,şimdi daha bilinçle yapmam gerektiğini düşünüyorum.
Eğer çocuk olmasaydı seçeneği geliyor aklıma;
hala çalışıyor ve ingilizce öğrenme sevdası,müşavir olma sevdası,ikinci üniversite sevdası,bilmem ne kursları ...liste uzayıp gidecekti.
Bu aralıkta sadece başımın kapalı olması ve namaz kılmam yeterli gelecekti bana.
Nihayetinde yapı.gene yırtıyorum birşeyler için ama alet edevat farklı.
Şimdi de;tefsir hatmi yapamalıyım,hadis külliyatı bitirmeliyim, arapçayı öğrenmem lazım,sure hafızlığına başlamam lazım vs...gene kendimi içten içe koşturur buluyorum.
Sanırım ölene kadar da böyle devam edicem.
Hep birşeyleri halledip ötekine geçme.
Öğrenme,bilme,anlama ,anlatma üzerine kurulu bir hayat.
Elhamdülillah.
Artık hayatımda yapmayı istediğim şeyler için şu iki soruyu soruyorum; caiz mi? ahirete azık olacak mı?bu kadar işte.
İşte ozaman hırsım gidiyor,daha akıllıca hareket ediyorum.
Mesela ingilizce öğrenmek artık benim için çok ama çok gereksiz bir şey.neden? e arapça dururken niye ona vaktimi harcayayaım.hem dünyama hem ahiretime yarayacak arapça.
Sanki yabancı dil tek ingilizce anasını satayım.
Başka bir örnek roman okumayı çok severdim.şimdi? hala seviyorum ama ona harcadığım vakti tefsir,risale kuran okumaya ayırıyorum ve bu beni daha mutlu ve tatmin ediyor.hemde iki tarafa da hayrı var.
Böyle böyle hayatımda önceliklerim değişti değişiyor.
Çarşaflıyım topuklu ayakkabı,cicili bicili giysiler falan uzak düşüyor.
zaten hiçbir zaman kokona olmadım,olamadım :))
Ne kadar takvasın o kadar varsın hem bu dünyada hem ahirette.
Takva ipine sarılınca bu dünya çok hafif geliyor insana.hafifliyorsun ayrıca.
Kıyafet yarışı,diploma yarışı,gezme tozma yarışı,sosyal medyada fink atma yarışı vs. herşey bitiyor.
Ve karşıdaki sana sataşmıyor da :)) en güzeli bu zaten.çünkü bir kulun yapması en elzem ve öncelikli hedefi bu.e genelde yapılmadığı için yapana sert goller atılmıyor sadece hayran olunuyor.
Ben okuyamıyorum kuran diyor ve gezdiği yeri anlatıp havasını atamıyor haliyle.ve sende orda kendini savunmak zorunda kalmıyor veya içten içe özgüven krizi yaşamıyorsun.
Çünkü sen olması gerekeni yapmaya çalışıyorsun.
Bu beni rahatlattı işte.Şuan aklımda biryerlere bağlanmam gerekiyormu ve o yer neresi sorusundan başka hiçbirşey yok.
Dünyanın derdi tasası bitiyor yav.
Ne giycem ne yiycem ay kilom, diplomam bu,şuyum yok  buyum yok sancıları stresleri bitti.
Kızımın kocamın ailemin ruh ve beden sağlığı ve iman selameti.
zaten gerisi elimizde de değil,yorduğu yanımıza kar.
Hararetle tavsiye ederim.
"Dünya melundur,içindekilerle birlikte lanetlenmiştir.Ey dünya!senin peşinden koşanı iflah etme,senden kaçanın da hizmetçisi ol."
Al sana bir yazı boyunca anlatamadığım mevzuu))

ALERJİ

küçükhanım alerji olmuş.
aman allahım.
cem yılmaz diyor ya hani belfıtığı türkiyede bir efsane.
Aynen öyle.
Herkesin çocuğu allerji.
Yünler kalktı,halılar çarşaflandı,kalabalığa çıkmak yok.
Koruyucu madde olan,ambalajlı herşey çıktı kızımın hayatından.
Bir istediği çubuk krakerdi ondan da mahrum oldu.
Düzenli ve devamlı şurub ve çiğneme tableti var.
6 yaşında takribi geçermiş.
Hayırlısı.
ne hastalıklar var.
Rabbim sağlığımızdan etmesin.
***
Sağlık demişken bende bronşit oldum.
Deli gibi öksürüyordum.hatta öksürük okadar kuvvetliydi ki altıma işiyordum .:)
Neyseki geçti.balgamı kaldı.
***
Kuran öğretmeye başlamıştım bir aydır.
Hastalık sekteye uğrattı.
Kör şeytan.
Evden çıkmıyorum pek.
***
Evde okumalara hız verdi.
inş tamam olur.

ÇARŞAF GİYDİM BEN

Hayatımda çok değişiklikler oldu.
Çocuk yapmaya da 10 dk da karar vermiştim.
Ama öncesi bir kaç ayımı almıştı.
En son kararlarım on dakikada sabitleniyor.
Ben çarşaf giydim 24 kasımda.yani muharremin 10u.
Aşura gününde.
Dualarla.
Zaten zihnen hazırdım,pimin çekilmesi gerekiyordu.
Keşfi açık bir hoca tarafından çarşaflı oldum.
Sanki yıllardır çarşaflıyım.
Üstümden bir yük attım resmen.
Hani yapmanız gereken birşey olur ama hiçbir engel olmaz,vicdanen de rahatsız olursunuz ya.
İşte öyle birşeydi son bir yıldır.
Nihayet sonlandı.
Ama insanımızın çarşafa bakışı beni çok üzdü.
İlk soru "aa niye,neden"
Kapanan birine neden kapandın diye sorulmaz.neden geç kaldın denir.
Çarşaf giydikten sonra birde millete neden giydiğimi anlatmaya başladım.
Birde tasarımcılar vardı.
Bol siyah pardesü siyah başörtü olmazmıydı diyen de bol.
Olmazdı.
O yüzden çarşaf var.
Tasarımla uğraşana kadar yıllar öncesinden bu tasarım yapılmış.
Artizliğin lüzumu yok.
Neyse Rabbim utandırmasın,ölene kadar da layıkıyla taşıyalım inşallah.

GANGAM MÜZİĞİYLE KANDIRIP BLOG YAZMA

bişeyler yazayım dedim.zebani gibi dikildi başıma.
neyime blog neyime bişeyler.

gerçekten doğru

Ramazan Yalanları :

-Şekerim var.

- Tansiyonum var

- Migrenim tutuyor

- Çalışmak daha büyük ibadet

- Oruç, namaz çok önemli değil. Önemli olan kalbin temizliği.

- Hak yiyen yobazlar da oruçla cennete gidecekse varsın ben gitmeyeyim.

- Benim orucumla fakirler doyacak mı?

- Kuranda görmedim ben.

- Çocuk okutuyorum, daha büyük ibadet.

Mutlu Tönbekici den alıntı yaptım.
inancı varmı yokmu anlamadığım bir kadının bu maddeleri yazması harika bir şey.
Muhafazakar biri yazsa amanın da amanın olurdu.
helal olsun,beğeniyorum bu kadını yav.